Wolne slowa

Pracowałem na to cztery lata. Rozumiem chłodno rzekła Maris. Spojrzała na niebo, jak gdyby chciała zbyć natręta. Zapadał zmierzch. Muszę wracać na Morski Ząb oznajmiła. Jeszcze pomyślą, że spadłam do oceanu. Powiem im, że się zjawiłeś. Nawet nie zamierzasz pogadać z panią kapitan? zapytał ironicznym tonem. Ona jest w tawernie po drugiej stronie ulicy i opowiada tłumowi naiwniaków rozmaite historie. Mówiąc te słowa, przechylił głowę w kierunku zabudowań na skraju portu. Nie odrzekła Maris, może zbyt szybko. Ale dzięki. Odwróciła się, lecz powstrzymało ją wołanie przybysza. Czy mogę wynająć łódź, żeby popłynąć na Morski Ząb? W Stormtown możesz wynająć dosłownie wszystko odpowiedziała ale to będzie cię kosztowało. Z Południowego Lądowiska regularnie kursuje prom. Chyba zrobisz najlepiej Jeśli zostaniesz tu na noc i rano zabierzesz się na prom. Ponownie odwróciła się i ruszyła brukowaną ulicą do kwatery lotników, gdzie przechowywała skrzydła. Odczuwała pewne zawstydzenie na myśl o tym, że zostawiła na lodzie młodzieńca, który przypłynął z tak daleka, by walczyć o prawo do latania. Wstyd nie był jednak wystarczająco silny, aby skłonić ją do zawrócenia. Myśl o Jednoskrzydłym napełniała ją furią. Była zdumiona, że przyznał się, kim jest, a jeszcze bardziej dziwiła się, iż zdecydował się ponownie wziąć udział w turnieju. Przecież musiał zdawać sobie sprawę z tego, jak zostanie przyjęty.

(Reklama: biżuteria Swarovski )